War is over, killing goes on.

War is over, killing goes on. Here comes the army of heavily armed 6-10 years olds, laughingly carrying their dangerous explosives to the Government dump outside the town. The boys of one small village sometimes brought as much as six truckloads of war material together, including complete cannon, all kinds of rifles and guns, mines and ammunition. There never is a revolver. Revolvers are too valuable in black market trading for boys' parents to give them up. 1914 - 2011. Na verschillende baantjes als doka- en filmlaborant begon de amateurfotograaf Charles Breijer zijn relatief korte carrière als beroepsfotograaf in 1937 bij De Arbeiderspers. Hij fotografeerde met name voor het weekblad Wij en dagblad Het Volk. Zo raakte hij bevriend met Cas Oorthuys, die hem inspireerde en aanmoedigde. Tijdens de Duitse bezetting werd continuering van de fotografische beroepspraktijk slechts mogelijk door een lidmaatschap van het Verbond van Nederlandsche Journalisten, dat eind 1941 opging in de Kultuurkamer. Breijer meldde zich aan en gebruikte zijn lidmaatschap als dekmantel voor ondergrondse activiteiten. Via Frits Kahlenberg raakte hij in de loop van 1944 betrokken bij de later zo genoemde groep De ondergedoken camera en maakte talloze illegale opnamen. Over deze ervaringen schreef hij in 1946 het artikel 'Illegale fotodocumentatie' voor het tijdschrift Foto. Breijer kreeg vooral bekendheid door zijn foto's van het gewapend verzet. Na de bevrijding werkte hij voor Anefo. In 1947 vertrok hij als cameraman naar Indonesie. Na de onafhankelijkheid in 1949 leidde hij jonge Indonesiers op in het filmvak.In 1953 keerde hij terug naar Nederland.