Amsterdam dry dock.

Amsterdam dry dock. One of the giant cranes, without which practically no work on larger ships is possible, and which was spared from destruction, because when word got around that the Germans planned to ruin the harbour, it was taken apart and the parts were hidden all over the yard. A fortnight after liberation the crane was standing again, and played a big part in cleaning up the mess on the yard and in the dry dock. ( Serie van 13 foto's) 1914 - 2011. Na verschillende baantjes als doka- en filmlaborant begon de amateurfotograaf Charles Breijer zijn relatief korte carrière als beroepsfotograaf in 1937 bij De Arbeiderspers. Hij fotografeerde met name voor het weekblad Wij en dagblad Het Volk. Zo raakte hij bevriend met Cas Oorthuys, die hem inspireerde en aanmoedigde. Tijdens de Duitse bezetting werd continuering van de fotografische beroepspraktijk slechts mogelijk door een lidmaatschap van het Verbond van Nederlandsche Journalisten, dat eind 1941 opging in de Kultuurkamer. Breijer meldde zich aan en gebruikte zijn lidmaatschap als dekmantel voor ondergrondse activiteiten. Via Frits Kahlenberg raakte hij in de loop van 1944 betrokken bij de later zo genoemde groep De ondergedoken camera en maakte talloze illegale opnamen. Over deze ervaringen schreef hij in 1946 het artikel 'Illegale fotodocumentatie' voor het tijdschrift Foto. Breijer kreeg vooral bekendheid door zijn foto's van het gewapend verzet. Na de bevrijding werkte hij voor Anefo. In 1947 vertrok hij als cameraman naar Indonesie. Na de onafhankelijkheid in 1949 leidde hij jonge Indonesiers op in het filmvak.In 1953 keerde hij terug naar Nederland.