Levantkade.

Levantkade. De Nederlandse regering wilde een 'bijltjesdag' voorkomen door snelle en harde rechtspraak in het vooruitzicht te stellen. Het leeuwedeel van de arrestaties van collaborateurs geschiedde, zonder wettelijke bevoegdheid, door de Binnenlandse Strijdkrachten. Al tijdens de bezetting hadden de BS'ers lijsten van aan te houden personen opgesteld. Het was onvermijdelijk dat, mede onder invloed van de bevrijdingsroes, ernstige misstanden plaatsvonden. Politiebureaus, huizen van bewaring en gevangenissen waren in korte tijd overvol zodat scholen, kazernes, loodsen, fabriekshallen en voormalige concentratiekampen moesten worden ingericht om de ongeveer 120.000 arrestanten onder te brengen. In veel van deze 'bewaringskampen voor politieke delinquenten' waren de leefomstandigheden zeer slecht en ontbraken de meest elementaire voorzieningen. Veel gevangenen werden blootgesteld aan vernederingen en mishandelingen. 1914 - 2011. Na verschillende baantjes als doka- en filmlaborant begon de amateurfotograaf Charles Breijer zijn relatief korte carrière als beroepsfotograaf in 1937 bij De Arbeiderspers. Hij fotografeerde met name voor het weekblad Wij en dagblad Het Volk. Zo raakte hij bevriend met Cas Oorthuys, die hem inspireerde en aanmoedigde. Tijdens de Duitse bezetting werd continuering van de fotografische beroepspraktijk slechts mogelijk door een lidmaatschap van het Verbond van Nederlandsche Journalisten, dat eind 1941 opging in de Kultuurkamer. Breijer meldde zich aan en gebruikte zijn lidmaatschap als dekmantel voor ondergrondse activiteiten. Via Frits Kahlenberg raakte hij in de loop van 1944 betrokken bij de later zo genoemde groep De ondergedoken camera en maakte talloze illegale opnamen. Over deze ervaringen schreef hij in 1946 het artikel 'Illegale fotodocumentatie' voor het tijdschrift Foto. Breijer kreeg vooral bekendheid door zijn foto's van het gewapend verzet. Na de bevrijding werkte hij voor Anefo. In 1947 vertrok hij als cameraman naar Indonesie. Na de onafhankelijkheid in 1949 leidde hij jonge Indonesiers op in het filmvak.In 1953 keerde hij terug naar Nederland.