Ga direct naar: Hoofdnavigatie
Ga direct naar: Inhoud

Getuigen Verhalen, Samen leven en samen werken in het Bakkumse Sperrgebiet, interview 06

Interview met PD, over zijn ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Castricum. De geïnterviewde woonde als kind op een boerderij aan de rand van Castricum. Deze plek was strategisch belangrijk voor de Duitsers waardoor ze twaalf bunkers op het erf bouwden. Er waren voortdurend Duitse soldaten aanwezig op de boerderij. In 1944 werd PD met het gezin geëvacueerd naar een andere plek in Castricum, maar ze bleven wel dagelijks op de boerderij komen voor het werk. Verloop van het interview: 00.0 Hoe PD herinnert dat de eerste Duitse soldaten kwamen 04.o Bunkerbouwers haalde het erf kaal, dit waren Nederlanders 06.0 Soort bunkers beschreven 08.0 Spergebiet eromheen maken met prikkeldraad 10.0 Met paarden werken voor de Duitsers in het duin. 12.0 Paard af moeten geven in duinen, paard op trein gezet naar oostfront, trein beschoten, paard dood. 16.0 Halve dagen ging PD naar school, meisjesschool was gevorderd 17.0 Duitsers hielpen hun, bijvoorbeeld dat ze geen koe af hoefden te staan. 18.0 Italiaanse krijgsgevangenen proberen te vluchten 22.0 Duitsers beschermden ze ook voor uitglijders in uitspraken 23.0 Waarom ze evacueerden, Duitser mocht niet meer langs komen van vader in het dorp. 24.0 Soms wel slapen op boerderij, toen waren er palen gestolen en zij werden beschuldigd. 26.0 Omschrijving van de omgeving en dat de ondergrondse had laten weten dat het onschadelijk kon worden gemaakt. 27.0 Verhaal van auto met Duitse soldaten die door geallieerden beschoten werd, dat was in 44 29.0 Vliegtuigen die in formatie over kwamen, sommigen werden geraakt, zag parachutisten eruit springen. 31.0 vliegtuigen werden beschoten met granaten en daar vielen dan weer scherven af, vond je in het land. Politieagent gaf de raad een pan op je hoofd te zetten. 34.0 P vertelt over een Duitse soldaat die een slee voor hem maakte en een kar en die een hekel aan Hitler had. 35.0 Op het erf bleef de vader van P. De baas. Voorbeelden van goede Duitser 39.0 Alle straten werden afgepeild, dus met wagens langs de huizen om te kijken of er radiosignalen waren. Verstoppen van fietsen. 42.0 NSB ers die opgepakt werden na de oorlog, een NSBer die zei dat hij niet meer terug kon. 45.0 PD moest ook collecteren voor de Winterhulp 46.0 PD hoorde een vliegtuig met Engelse piloot neerstorten naast wat nu het zwembad is. 47.0 Bij radarinstallatie mocht je niet komen 48.0 Engelse vliegtuigen en de luchtgevechten hebben de meeste indruk gemaakt. 51.0 PD is in dienst geweest, ook in dienst in Duitsland en daar te biecht gegaan. 52.0 Broer in Indonesie gediend ‘voor niets’ volgens PD Andere broer moest ook maar is ondergedoken. Ponke Prinse genoemd. 55.0 PD die vertelt hoe de Duitse soldaten wilde dat hij bij ze kwam zitten, als kind vond hij dat leuk. Mocht zelfs met mitrailleur schieten. En meezingen met de Duitsers 58.0 PD vertelt nog eens trots hoe zijn vader altijd z’n poot stijf heeft gehouden tegenover de Duitsers. Duitsers kwamen ook niet aan zijn zussen, waarschijnlijk door gezag vader. 1.01 Bunkers op erf zijn voor een groot deel opgeblazen, drie stonden daarvoor te dicht bij het huis, die drie zijn ze als stallen gaan gebruiken, nu zitten ze er mee. 1.03 Buiten opnames, bunkers bekijken. PD beschrijft hoe deze bunkers er in de oorlog uit zagen. Er was ook een wateropslag vroeger van 10.000 liter water. Toont hoe bunkers nu aan het aftakelen zijn, dat het eigenlijk een monument zou moeten zijn. 1.10 Toont hoe dichtbij de spoorlijn was en dat daaromheen het bezaaid moet liggen met munitie. Lang hulzen en scherven gespaard, nu weg, spijt ervan. 1.12 Toont achter op het erf een mitrailleurnest, dat goed beschermd werd maar nooit gebruikt. 1.15 PD benoemt dat er emoties boven komen. Hij zal niet slapen vanmiddag als hij gebruikelijk een tukkie doet. 1.16 PD vertelt een incident; de oorlog was afgelopen en toch stond er nog een Duitser met een geweer op wacht. Een buurman/boer gaat hout zagen en de Duitser, die gedronken had, schiet hem dood. Die Duitser was zwaar gefrustreerd. 1.17 Beschrijft hoe de aftocht van de Duitsers verliep, dat hij geen bekende zag. Wel een keer bij school dat op een wagen een Duitser enthousiast Piet riep. Vond Piet leuk. 1.21 Ouders hadden 10 kinderen, moeten wel zorgen gehad hebben, maar voor vaser hadden ze respect. Vader was ook een harde.
Thematische collectie: Erfgoed van de Oorlog, Getuigen Verhalen, Project 'Samen leven en samen werken in het Bakkumse Sperrgebiet' in EASY; URI=http://www.persistent-identifier.nl/?identifier=urn:nbn:nl:ui:13-ssc-l9j
Blijf tweewekelijks op de hoogte
Ministerie van volksgezondheid, welzijn en sportVFonds
Contact

Herengracht 380
1016 CJ
Amsterdam

020 52 33 87 0info@oorlogsbronnen.nlPers en media