Willem (Wim) Westbroek

WESTBROEK (Willem, roepnaam Wim), geboren te Rotterdam op 21 september 1918. Hij woont in 1944 met het ouderlijk gezin in de Rotterdamse wijk Feijenoord, op het adres Persoonshaven 51a. Bij de razzia van 10 november 1944 wordt Wim, samen met zijn jongere broer Giel, opgepakt, hij is dan 26 jaar en tekenaar. Het is aannemelijk dat beide broers met een rijnaak worden weggevoerd en via Amsterdam en het IJsselmeer in Kamp Wezep terecht komen. Vanaf dit kamp worden de broers op 21 november 1944 in een groep van zo’n 1.500 mannen, onder wie de dagboekschrijver Jo Kievit, per trein weggevoerd en al snel maken de mannen angstige momenten mee wanneer Engelse vliegtuigen lichtkogels afwerpen en de mannen weten dat wanneer er wat gebeurt, zij de afgesloten coupé niet kunnen verlaten. Zo’n 63 uur na vertrek komen de mannen aan in Dresden en in al die uren hebben zij met te veel mannen in een coupé doorgebracht en hebben zij nauwelijks eten en drinken gekregen. De mannen komen terecht in een smerig Durchgangslager. Op 5 december 1944 moeten de broers eerst naar Burgstädt en daarna met Jo Kievit en nog drie andere Rotterdammers naar Limbach-Oberfrohna, waar de verlaten Gaststätte “Jägerhaus” hun onderkomen wordt. De Hollanders spreken de Wirtin aan met “Mutter”. Wim en Giel en de vier anderen moeten werken in een fabriek van de gebroeders Sonntag, waar men granaathulzen maakt. De mannen moeten “opruimingswerk” doen en dat is zwaar. In zijn vrije tijd tekent hij geregeld en zijn talenten vallen op en hij heeft er veel succes mee. Hij “verkoopt” zijn werk voor kleding en voedsel. Omdat Jo Kievit wordt verdacht van het hebben van vluchtplannen, worden hij en onder andere Wim en Giel vastgezet in een gevangenis in Chemnitz. De omstandigheden zijn er verschrikkelijk en bovendien wordt Chemnitz in die periode zwaar gebombardeerd. Wanneer de gevangenis een voltreffer krijgt en er een enorme chaos heerst, weten Wim, Giel en Jo na enige tijd de benen te nemen. Met hun zwartgeblakerde gezichten, een baard van een week en kleren grijs van het stof, hebben ze onderweg naar het Lager heel wat bekijks. Op 14 april 1945 wordt Limbach-Oberfrohna bevrijd door de Amerikanen en een dag later gaan Wim, Giel en Jo Kievit per fiets richting Rotterdam. De reis is zwaar en veel eten hebben ze niet, maar ze komen steeds dichter bij Nederland. Op 40 km van de grens mogen ze niet verder en moeten ze in een kamp de verdere terugreis afwachten. Op 14 mei 1945 gaan de mannen bij Gronau de grens over. Na allerlei plichtplegingen gaan zij naar een kamp in Apeldoorn. Na nog een stuk te hebben gelopen, worden de mannen op 26 mei 1945, de verjaardag van Giel, met een transport naar Rotterdam gebracht. Na de oorlog bouwt Wim naam op als veelzijdig kunstenaar. Hij overlijdt op 16 april 1998 in Rotterdam, 79 jaar oud. Tot aan zijn dood heeft Willem in Rotterdam gewoond op het adres Hockeystraat 17. Zou hij geweten hebben dat op dat adres een 34-jarige man uit zijn huis is gehaald (die de oorlog niet zou overleven) bij de razzia van 10 november 1944?

Bron: Stadsarchief Rotterdam