Gerrit Jan Krediet

KREDIET (Gerrit Jan), geboren te Rotterdam op 9 november 1908. Hij is nog geen 10 jaar wanneer zijn vader overlijdt. Gerrit trouwt in 1939 en woont in 1944 met zijn zwangere vrouw en drie kinderen in de Rotterdamse wijk Feijenoord, op het adres Nijverheidstraat 104a. Bij de razzia van 10 november 1944 wordt Gerrit opgepakt, één dag na zijn 36e verjaardag. Hij is elektricien bij het G.E.B. Langs welke route hij is weggevoerd naar Duitsland is niet bekend. Wel is bekend dat de reis, door Gerrit getypeerd als beestachtig, hem in Hamelen (ook: Hameln) brengt, op zo’n 50 km ten zuidwesten van Hannover. Hij komt terecht in het Lager van Drijer, Rijsmonterstraße 75. Gerrit noemt Drijer een vuile schoft en zijn vrouw (die het op Gerrit heeft gemunt) een duivelin. Gerrit moet voor de Spoorwegen werken. Stelselmatig saboteert hij het werk en werken doet hij overigens niet veel. Onder meer omdat hij, ondersteund door een medisch attest van een Rotterdamse arts, maagklachten veinst. Ook het voortdurende luchtalarm beperkt de mogelijkheden om te werken. De verblijven in de schuilkelders vindt hij niet prettig. Er zitten angstige mensen in, erin vallen zeker zoveel doden als erbuiten, sommige mensen stikken door het stof. Vanaf 5 maart 1945 liggen de werkzaamheden aan het spoor stil vanwege de voortdurende bombardementen. Gerrit heeft weinig goede kleren en zijn beste kledingstuk, een regenjas, overleeft een ontluizingsbeurt niet. Ook schoenen vormen een probleem. Lange tijd moet Gerrit op houten schoenen lopen, waardoor zijn voeten rauw, opgezwollen en vol met blaren raken. Omdat zijn kleren niet gewassen en versteld worden, loopt hij erbij als een bedelaar. Hoewel voor de Duitsers geldt dat hulp aan buitenlanders verboden is, krijgt Gerrit hulp van twee pastoors en vooral van de familie Kirchhoff. Op 5 april 1945 komen de Amerikanen, maar Gerrit is niet blij met hen, vooral omdat de buitenlanders wordt opgedragen om op hun plek te blijven totdat ze “afgetransporteerd” worden. Bij de familie Kirchhoff heeft Gerrit een leven als een prins, maar hij wil heel graag bij zijn gezin in Rotterdam zijn. Eind april 1945 veronderstelt hij dat het nog maanden kan duren voordat hij naar Rotterdam wordt gebracht. Zolang wil Gerrit niet wachten en daarom besluit hij lopend naar Nederland te gaan. Of hij de voettocht naar de grens (zo’n 200 km) zal overleven weet hij niet en daarom schrijft hij een uitgebreide brief aan zijn vrouw en kinderen. Hij schrijft niet alleen over zijn feitelijke ervaringen maar ook beschouwend over het Nationaalsocialisme, de Russische slachtoffers, de doorsnee Duitser, de “Amerikaanse en Engelse bandieten” en het feit dat een diep geloof in God hem op de been houdt. Wanneer de mogelijkheid daar is, doet de familie Kirchhoff de brief op de post. Vermoedelijk bereikt Gerrit in mei/juni 1945 veilig Rotterdam. Na de oorlog worden nog vijf kinderen geboren en werkt Gerrit nog steeds bij het G.E.B. Na een langdurig ziekbed overlijdt Gerrit op 12 februari 1984 te Rotterdam, 75 jaar oud.

Bron: Stadsarchief Rotterdam