Andreas Ferdinand Johannes Keim

Ook bekend als: Andreas Keim

Andreas wordt geboren op 15 augustus 1885 in Breda en woont in Nederlands-Indië. Op 8 december 1941, een dag na de aanval op Pearl Harbor, verklaart de Nederlandse regering vanuit Londen Japan de oorlog. De Japanners grijpen dit aan om Nederlands-Indië direct binnen te vallen. Vanwege zijn natuurlijke oliebronnen en geostrategische ligging is de verovering van de Nederlandse kolonie voor de Japanners een van de belangrijkste doelen geworden om Oost-Azië te kunnen overheersen. Tegen deze achtergrond wordt Andreas als milicien onder de wapenen geroepen bij het KNIL en als sergeant ingezet voor de verdediging van de kolonie. Na een veldtocht van drie maanden hebben de Japanners de belangrijkste strategische punten in de archipel veroverd. Het KNIL, slecht voorbereid en uitgerust en ernstig gehinderd door besluiteloosheid aan de top, biedt nog heftige tegenstand, maar is niet opgewassen tegen de superieure Japanse vuurkracht. Op 8 maart 1942 wordt het KNIL in Bandoeng gedwongen tot overgave. Rond deze tijd wordt ook Andreas dan krijgsgevangen genomen en samen met duizenden andere Nederlandse militairen afgevoerd naar de kampen. Hij komt uiteindelijk terecht in het kamp van Lawe-Sigalagala, geïsoleerd gelegen in de Alas-vallei in de binnenlanden van Noord-Sumatra. Voor de Japanse bezetting was dit een interneringskamp voor Duitse en Oostenrijkse burgers die zich na de Duitse inval van 10 mei 1940 nog in Nederlands-Indië bevonden. De Japanners zetten er krijgsgevangenen in om de omliggende sawah’s (rijstvelden) te bewerken en hout te kappen. De leefomstandigheden in het kamp zijn zwaar en primitief, maar niet zo erbarmelijk als in de kampen op Java of aan de Birma- en Pakanbaroe-spoorlijnen. Als gevolg daarvan blijft het aantal sterfgevallen in het kamp beperkt tot vier personen die ook niet het slachtoffer zijn geworden van de kampomstandigheden, maar van reeds bestaande lichamelijke aandoeningen. Twee zijn overleden aan een carcinoom, een aan tuberculose en een aan een chronische galblaas-leveraandoening. Een van deze vier overledenen in Japanse krijgsgevangenschap is Lodevicus. Hij is 58 jaar geworden en vindt zijn laatste rustplaats op het Nederlands ereveld Leuwigajah in Cimahi.

Bron: Brabantse Gesneuvelden