War is over, killing goes on.

War is over, killing goes on. This young idiot proudly displays his war museum of battlefield souvernirs, that has found a place on the mantle in the family's living room. Nobody knows enough about these shells and 'thrower' grenades to take the explosive charge out, if such a thing is at all possible without very great danger. The family does not know either that shells can be subject to spontaneous explosion after a certain time. What will happen to this living room and the people in it is not hard to imagine. 1914 - 2011. Na verschillende baantjes als doka- en filmlaborant begon de amateurfotograaf Charles Breijer zijn relatief korte carrière als beroepsfotograaf in 1937 bij De Arbeiderspers. Hij fotografeerde met name voor het weekblad Wij en dagblad Het Volk. Zo raakte hij bevriend met Cas Oorthuys, die hem inspireerde en aanmoedigde. Tijdens de Duitse bezetting werd continuering van de fotografische beroepspraktijk slechts mogelijk door een lidmaatschap van het Verbond van Nederlandsche Journalisten, dat eind 1941 opging in de Kultuurkamer. Breijer meldde zich aan en gebruikte zijn lidmaatschap als dekmantel voor ondergrondse activiteiten. Via Frits Kahlenberg raakte hij in de loop van 1944 betrokken bij de later zo genoemde groep De ondergedoken camera en maakte talloze illegale opnamen. Over deze ervaringen schreef hij in 1946 het artikel 'Illegale fotodocumentatie' voor het tijdschrift Foto. Breijer kreeg vooral bekendheid door zijn foto's van het gewapend verzet. Na de bevrijding werkte hij voor Anefo. In 1947 vertrok hij als cameraman naar Indonesie. Na de onafhankelijkheid in 1949 leidde hij jonge Indonesiers op in het filmvak.In 1953 keerde hij terug naar Nederland.