Marinus Paulus Wilhelmus van Vloten

Ook bekend als: Paul

Marinus Paulus Wilhelmus van Vloten (29), geboren op 17 december 1915 in Heerlen, woont bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in de Reitemakersrijge 71 in Groningen en werkt als machinist op de grote vaart. Na de lagere school heeft hij twee jaar op een technische school gezeten in Canada, waar familie van zijn vader woont. Na de scheiding van zijn ouders verhuisde hij naar het Canadese Vancouver. Bij de firma McCormick Steamship Company ging hij aan de slag als olieman. Ook behaalde hij er het diploma voor assistent-machinist. In 1937 keerde hij terug naar Nederland voor het vervullen van zijn militaire dienstplicht. Tijdens de inval van het Duitse leger in Nederland vervoerde hij bij het 15-de depotbataljon naar stellingen rond Leiden. In oktober 1940 was hij als machinist werkzaam bij de Zeereddingsdienst, maar nam daar ontslag nadat hij voor de keuze was gesteld óf lid te worden van de Nationaal Socialistische Beweging (NSB) óf ontslag. Een oom in Heemstede zorgde voor zijn levensonderhoud. In de zomer van 1943 wil het arbeidsbureau dat hij gaat werken op een tuinderij in Duitsland en vervolgens elektrisch lasser wordt in Westfalen. Paul ontloopt dat door als machinist te werken op het schip ‘Blumenthal’, dat voor een Duitse rederij op Noorwegen vaart. Later vaart hij op de ‘Edith Howald’ op Finland, waar hij ladingen hout moet ophalen. Als dit schip in Delfzijl ligt verlaat hij het zonder toestemming van de kapitein. Hij meldt zich bij de Rotterdamse rederij Groenendijk, waarvoor hij met het schip ‘Eemshorn’ op de route Delfzijl-Hamburg-Oslo-Narvik gaat varen. Als hij met verlof naar Nederland mag, stapt hij op de trein naar Zweden. In Stockholm werkt Paul enige tijd op de persafdeling van het Nederlandse consulaat, later op het Nederlandse vluchtelingenbureau. Op 18 december 1944 vliegt Paul van Vloten naar Engeland. Daar meldt hij zich bij de koopvaardij.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders