Bram Grisnigt

Ook bekend als: Bram, Reijer Abraham Grisnigt

Reyer Abraham (Bram) Grisnigt, op 26 januari 1923 in Rotterdam geboren, fietst begin 1941 met een vriend van Den Haag naar Frankrijk. Als hun geld op is, verkopen ze de fietsen. Een behulpzame boer verstopt de jongens in zijn wagen en brengt hen naar de andere kant van de demarcatielijn. Daar kopen ze met het geld van de fietsen kaartjes voor de trein naar Lyon. De Nederlandse consul aldaar adviseert hen door te reizen naar Toulouse. Daar ontmoet Bram zijn latere krijgsmakker Piet Hoekman. Bram en Piet worden met vier anderen aan een Frans werkkamp 'uitgeleend' om hoog in de Pyreneeën met een botte bijl beuken te hakken, waarvan dan houtskool wordt gemaakt. Na een tijdje besluiten ze terug naar Nederland te gaan om geld en kleren te halen. Twaalf dagen later waren ze weer terug. In mei 1942 gaan ze samen naar Barcelona, vanwaar ze aan boord van de Cabo de Buena Esperanza naar Gibraltar gaan. De Cabo vervolgt zijn reis naar Curaçao, waar Bram van boord gaat. Op Curaçao monstert hij als matroos aan op de olietanker MS Rotterdam. Onderweg bij Haïti wordt het schip op 28 augustus 1942 getorpedeerd. Van de 47 bemanningsleden overleven 10 dit niet. Bram sliep toevallig aan dek; hij bereikt een reddingsboot en wordt door de Amerikaanse marine gered. Hij wordt naar Guantánamo Bay op Cuba gebracht. Met een Filipijns vrachtschip reizen Bram en Piet naar Amerika en dan met de trein naar Canada. Daar worden ze ingedeeld bij de Prinses Irene Brigade. In december 1942 schepen zij zich in, samen met Canadese en Amerikaanse militairen, op het troepentransportschip Queen Elizabeth. Er zijn ruim 15.000 militairen aan boord. Negentien maanden na zijn vertrek uit Den Haag stapt hij als soldaat in Schotland aan wal. Samen met Piet Hoekman wordt hij bij de Prinses Irene Brigade in Wolverhampton geplaatst. Bram en Piet krijgen een opleiding bij Bureau Inlichtingen in Londen. In de nacht van 19/20 september worden ze samen geparachuteerd boven Beugen, Noord-Brabant. De volgende dag laten ze hun postduiven los om Engeland te melden dat ze goed geland zijn. Bram moet voor zijn opdracht naar Amsterdam en Piet naar Den Haag. Samen helpen ze bij de landing van twee andere agenten, maar er blijkt verraad gepleegd te zijn en Piet wordt bij Keent (gemeente Oss) neergeschoten. Terwijl Bram op 2 februari 1944 op de zolder van Prinsengracht 1047 zit te zenden, wordt hij uitgepeild, waarna hij wordt gearresteerd. Via de Euterpestraat in Amsterdam, de gevangenis van Scheveningen (het 'Oranjehotel') en kampen in Haaren, Vught, Sachsenhausen, Neuengamme en Braunschweig komt hij in Ravensbrück. In april 1945 wordt hij door de Russen bevrijd. Na de Duitse capitulatie gaat hij zo snel mogelijk terug naar Londen, waar hij met Ann Stone trouwt. Hank Letteboer en Gerard van Borssum Buisman zijn hun getuigen. Ze verhuizen naar Curaçao, waar ze 19 jaar wonen, en komen dan weer naar Nederland. Bram is op 11 januari 2019 in Bergen op Zoom overleden, zestien dagen na het overlijden van Ann. Op 29 november 2003 is op de plaats waar de dropping van Grisnigt en Hoekman in de nacht van 19/20 september 1943 plaatsvond een monument onthuld. Langs de sokkel zijn 180 keien aangebracht ter herinnering aan de 180 agenten die boven bezet Nederland werden gedropt. Op 14 april 2018 heeft Bram een monument in Keent onthuld waar Hoekman op 6 november 1943 is neergeschoten.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders

Bram Grisnigt (Rotterdam, 26 januari 1923 - Bergen op Zoom,11 januari 2019) was een verzetsstrijder en Engelandvaarder. In Engeland trad hij in dienst bij de Prinses Irene Brigade. Na een opleiding als geheimagent werd hij in Nederland gedropt. Grisnigt was tot zijn arrestatie actief voor het Bureau Inlichtingen.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl